Ατεκμηρίωτες ισοπεδωτικές κριτικές

Πραγματικά στο μυαλό μου δεν χωράει όλη αυτή η ισοπεδωτική κριτική που γίνεται από μερίδα των οπαδών μας στην ομάδα.

Όλοι επισημάναμε το γεγονος ότι η ομάδα πρέπει να βελτιώσει την αγωνιστική της παρουσία και να έχει διάρκεια στην απόδοση της.

Η τεχνική ηγεσία ζήτησε πίστωση χρόνου, με το σκεπτικό ότι μετά απο αρκετά χρόνια έγιναν αρκετές αλλαγές στην ομάδα.

Και έτσι είναι τα πράγματα. Φέτος φτιάχνεται μια ομάδα νέα κατά εννέα ποδοσφαιριστές, από τους οποίους οι πέντε εώς επτά βρίσκονται στους έντεκα παίκτες που ξεκινούν τον αγώνα.

Λογικό είναι να μην υπάρχει η απαιτούμενη ομοιογένεια  μεταξύ τους.

Επίσης λογικό είναι ότι και ο Ιβάν ψάχνει ακόμη να βρει το κατάλληλο σχήμα και τα πρόσωπα, κάτι που μόνο μέσα από τους αγώνες μπορεί να κάνει, γεγονός που δημιουργεί κάποιες αδυναμίες και κενά.

Ναι είναι κοινά αποδεκτό ότι η ομάδα ακόμη δεν έχει ρολάρει... δεν βρήκε ακόμη τα πατήματα της.

Το να υποστηρίζω όμως ότι αυτές είναι οι δυνατότητες της και ότι τόσο μπορεί να παίξει είναι λάθος.

Μέγα λάθος είναι επίσης η προσπάθεια που γίνεται, τα πάντα να συγκρίνονται με την περσινή χρονιά.

Το χειρότερο είναι ότι αυτοί που το κάνουν... το κάνουν χωρίς να το τεκμηριώνουν... Πετάνε ένα όνομα και αυτό είναι όλο... Για παράδειγμα πέρυσι είχαμε τον Αλμέιδα! Φέτος; Και μένουν μέχρι εκεί. Να σας απαντήσω λοιπόν εγώ... Πέρυσι ο Αλμέιδα τη μισή χρονιά ήταν τραυματίας και όταν έπαιζε η απόδοση του ήταν επιεικώς κάτω του μετρίου. Σημείωσε μόνο 3 τέρματα σε 20 αγώνες και έδωσε 2 ασίστ. Μιλάω για το πρωτάθλημα. Το CL είναι μια άλλη ιστορία.

Ο Σολάρι που όλη την περσινή χρονιά έπαιζε λίγα λεπτά ως αλλαγή σημείωσε 11 τέρματα και φέτος ο Ατόρνο σε 4 παιχνίδια σημείωσε 7 τέρματα.

Φωνάζουν για τον Τρισκόφσκι... Ήταν καλύτερος από τον Στάθη Αλωνεύτη; Σκεφτείτε το λίγο...

Είχαμε τον Πουρσαϊτίδη και φέτος μείναμε με τον Άθω... μουρμουρίζουν... Έτσι για μάθηση...

Πέρυσι έπαιξε ο Πόυρσαϊτίδης βασικός 19 αγώνες με 1926 λεπτά και ο Σολωμού 18 αγώνες με 1812 λεπτά... Άρα μοιράστηκαν το χρόνο συμμετοχής.

Χύθηκαν τόνοι μελάνι για να επισυμανθεί το πόσο εξαρτημένοι είμασταν πέρσι και όχι μόνο, από τους δύο Πορτογαλους Πίντο και Μοράις... κάτι που με την απόκτηση Τζιόλη δεν ισχύει πια.

Άφησα τελευταίο το κομμάτι της άμυνας. Εδώ έγιναν λάθος επιλογές, τουλάχιστον έτσι έδειξαν μέχρι τώρα. Η απόκτηση την υστάτη του Καρυπίδη κρίνεται ως σοφή και σωτήρια. Ο Ιανουάριος δεν αργεί και πιστεύω ότι θα γίνουν οι διορθωτικές κινήσεις έγκαιρα.

Όλη αυτή η μουρμούρα βγήκε προς τα έξω μετά το ματς με την Ομόνοια, όπου η ομάδα δεν είχε καλή απόδοση.

Ακόμη και έτσι... Με την Ομόνοια να παίζει σε αυτό το παιχνίδι ουσιαστικά τη χρονια, κάνοντας το παιχνίδι της ζωής της και την ομάδα μας να κάνει μετριότατη εμφάνιση τι έγινε; Πήραμε τον ένα βαθμό, διατήρησαμε το αήτητο μας και παράλληλα μείναμε στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα. Η μέχρι τώρα πορεία κρίνεται πέρα για πέρα ικανοποιητική. Διότι περάσαμε με επιτυχία παιχνίδια παγίδες όπως αυτά με Ένωση, Αλκή και Δόξα που συνήθως αφήναμε βαθμούς,  ενώ η συγκομιδή των τεσσάρων βαθμών στα ντέρμπι με Απόλλωνα και Ομόνοια δεν μπορεί να χαρακτηριστεί άσχημη.

Το επαναλαμβάνω υπάρχουν πολλά περιθώρια βελτίωσης... Αυτό που χρειάζεται από εμάς είναι να έχουμε υπομονή και να στηρίζουμε την ομάδα και όχι να την στήνουμε στο τοίχο.