Το...... ‘στοίχημα’ του Ιβάν
Παρακολουθώντας ξανά ολόκληρη την διάσκεψη του Ιβάν θα
ασχοληθώ με δυο πράγματα που θεωρώ ως τα πιο σημαντικά, πέραν των τοποθετήσεων
του για την λάσπη που δέχεται η ομάδα, και την δήθεν εσωστρέφεια που επικρατεί
στον Αρχάγγελο.
Το πρώτο, είναι
το στοίχημα που έβαλε με τον εαυτό του να πετύχει αυτά που θέλει παίρνοντας τα
δικά του ρίσκα.
Ο ίδιος πιστεύει ότι η συγκεκριμένη ομάδα που έκανε ξέφρενη
πορεία στους Ομίλους και όπως είπε ο ίδιος έπαιζε συγκεριμένο στύλ ποδοσφαίρου
με λίγες αλλαγές κάθε χρόνο, είχε καλή και ασφαλή λειτουργία, έφτασε στο
μέγιστο και έπρεπε να αλλάξουν πρόσωπα και στυλ και να αρχίσει μια νέα προσπάθεια
και μια νέα πορεία που θα οδηγούσε στις επιτυχίες.
Είχε επίγνωση του ρίσκου πιστεύω αλλά ήθελε να το πάρει
γιατί έβλεπε και ο ίδιος ότι η ομάδα δυσκολευόταν αφάνταστα όταν αγωνιζόταν σε
κλειστές άμυνες(αντι-ποδόσφαιρο βασικά) στο τοπικό πρωτάθλημα.
Και πίστευε (και γιατί όχι) ότι ο ΑΠΟΕΛ μπορεί να παίξει και
άλλο στυλ ποδοσφαίρου, άλλωστε δεν έπαιζε πάντα με το ίδιο στυλ.
Γνωρίζοντας ότι ο Αιλτον δεν μπορούσε να μείνει για πάντα και
κακά τα ψέματα ίσως περάσουν δεκαετίες να βρούμε ξανά παίκτη με τις ίδιες
προδιαγραφές και στυλ παιγνιδιού εφάρμοσε το 4-4-2 που τελικά του βγήκε και με
το παραπάνω.
Το ρίσκο είχε το τίμημα του που ήταν ο αποκλεισμός απο τους
Αζέρους και αφορούσε στην άμυνα.
Ο ίδιος παραδέχτηκε ότι μπορούσε για καλύτερες επιλογές στην
άμυνα και δικαίωσε αυτούς που είχαν αμφιβολίες για κάποιες απο τις επιλογές του.
Πίστευε όπως είπε και στην διάσκεψη ότι οι αγώνες στους
Ομίλους του Γιουρόπα θα έδινε παιχνίδια στους νεοφερμένους και θα του έδινε χρόνο να μοντάρει την ομάδα
ούτως ώστε να αποκτήσει ομοιογένεια γιατί έχουν έρθει 9 νέοι παίκτες στην
ομάδα.
Το γεγονός ότι δεν αγωνιζόμαστε στους Ομίλους αυτό ανέτρεψε
κάπως τα σχέδια του πέραν της απογοήτευσης αλλά πιστεύω ότι ίσως αυτό μας βγεί
σε καλό γιατί να μην ξεχνάμε ότι στόχος είναι το Πρωτάθλημα και μετά τα
υπόλοιπα.
Τα 3-4 εκατομμύρια του Γιουρόπα δεν ήταν αυτοσκοπός. Το
πρωτάθλημα όμως ήταν και ο Ιβάν δείχνει αποφασισμένος να μην το ρισκάρει ξανά
και να το σηκώσει για να ανοίξει ο δρόμος για χρυσοφόρους Ομίλους.
Όπως παραδέχτηκε, υπάρχει πάρα πολύ μεγάλη πίεση στην ομάδα
γιατί ο πήχης για τον ΑΠΟΕΛ είναι πιό ψηλά απο όλων των υπολοίπων ομάδων που αγωνίζονται
στο πρωτάθλημα.
Τπ γεγονός ότι πρέπει να συνεχίσουμε όπως είπε απ’ εκει που
μείναμε πέρσυ είναι μεγάλη πίεση ενώ παράλληλα χρειάζεται και χρόνο η ομάδα για
να μονταριστεί.
Το δεύτερο
σημαντικό είναι το βάρος της ευθύνης που έχει για να οδηγήσει την ομάδα στους
Ομίλους του Champions League.
Ο Ιβάν αγαπά τον ΑΠΟΕΛ και σε καμμία περίπτωση δεν θα ήθελε
να δεί την ομάδα της καρδιάς του να παραπαίει οικονομικά και αγωνιστικά και να
βρίσκεται στην κατάσταση που βρίσκονται οι αντιπάλοι μας.
Για να μην συμβεί αυτό πρέπει κάθε 2 χρόνια η ομάδα να παίζει
στους ομίλους γιατί το έλλειμμα ανέρχεται στα 5-6 εκατ. κάθε χρονιά.
Δυστυχώς δεν έχουμε άλλα εισοδήματα πέραν των γνωστών και
μέχρι να έρθει η ώρα που θα εκμεταλλευτούμε το δικό μας ιδιόκτητο γήπεδο και τα
περιεχόμενα του ως επίσης περισσότερα έσοδα απο το Brand Name μας
είμαστε αναγκασμένοι να παίζουμε στους Ομίλους και ειδικά σ’αυτούς του Τσου
Λου.
Αυτό τον φορτώνει με μεγαλύτερο άγχος και εδώ είναι που
έρχεται η ΩΡΑ Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ.
Ζητά απο εμάς χρόνο να μοντάρει την ομάδα και κυρίως ΥΠΟΜΟΝΗ
την οποία βέβαια κάποιοι (ευτυχώς λίγοι) δεν διαθέτουμε.
Ο Ιβάν όσο κλειστός και ταπεινός να είναι αγαπητοί μου είναι
άνθρωπος με ευαισθησίες και πρέπει να τον προστατέψουμε απο οτιδήποτε μπορεί να
τον επηρεάσει στο έργο του και να τον στηρίξουμε για να φτάσει στον Στόχο όπως
είπε που δεν άλλος απο το Πρωτάθλημα και πρόκριση στους Ομίλους.
Με τις εμμονές του και τα λάθη του είναι ότι καλύτερο
διαθέτει ο ΑΠΟΕΛ σήμερα και πρέπει να έχουμε τον νου μας να τον κρατήσουμε
γιατί ο ίδιος πιστεύει ότι μπορούμε να ζήσουμε κι άλλες πολλές χαρές.
Aυτά
που ζήσαμε και ζούμε με τον Ιβάν αγαπητοί μου δεν μπορούμε να τα ζήσουμε με
κανένα Παμπουίνο ή Τόνιν ή Λέβιν.
