Η μεγάλη μας αγάπη για την ομάδα είναι δεδομένη και όταν αποτυπώνουμε με τα γραφόμενα μας επικρίσεις, όταν διατυπώνουμε προβληματισμούς, όταν αναφερόμαστε σε παραλήψεις και όταν εκφράζουμε ανησυχίες... όσο κι αν σας φαίνεται περίεργο... μέσα μας νιώθουμε έντονα την ανάγκη να διαψευστούμε. Ναι καλά ακούσατε... διότι η δική μας διάψευση αυτόματα θα καταδείξει πως όλα όσα εκφράζουμε δεν ισχύουν... άρα η ομάδα δεν παρουσιάζει προβληματική εικόνα... άρα είμαστε όλοι χαρούμενοι.
Γιατί το λέω αυτό; Γιατί δυστυχώς γεγονότα που βλέπαμε να συμβαίνουν και για τα οποία εκφράζαμε προβληματισμό και ανησυχία, άλλα παρέμειναν στάσιμα και άλλα διογκώθηκαν.
Από την αρχή σχεδόν της προετοιμασίας της ομάδας, όλος ο κόσμος, πλην του Ιβάν, διαπίστωνε ότι οι προσθαφαιρέσεις που έγιναν στην αμυντική γραμμή δεν ήταν επαρκής.
Η προβληματική εικόνα που έβγαζε η αμυντική γραμμή, κυρίως με τους δύο νεαποκτηθέντες Ζουέλα και Μπόρδα έφεραν την μουρμούρα και αναπόφευκτα την σύγκριση. Η αντίδραση του Αρχαγγέλου ήταν να δωθεί χρόνος και στήριξη στους νεοπακτηθέντες ποδοσφαιριστές... κάτι που έγινε... με αποτέλεσμα τα πράγματα όσο περνούσε ο χρόνος, κυρίως στην περίπτωση Ζουέλα, αντί να καλυτερεύουν πήγαιναν από το κακό στο χειρότερο... κάτι που είδε επιτέλους και η τεχνική ηγεσία και προχώρησε έστω και καθυστερημένα στην απόκτηση Καρυπίδη.
Παρόλα αυτά σήμερα διαβάζοντας όλα τα ρεπορτάζ που αφορούν την ομάδα αυτό που διαπιστώνεις είναι ότι όλα τα λάθη και οι παραλήψεις που έγιναν τα βρίσκουμε μπροστά μας...
Σε δύο μέρες η ομάδα έχει μπροστά της μια ιστορική πρόκληση... να πάρει την πρόκριση απέναντι στους Αζέρους και να μπεί σε ομίλους ευρωπαϊκής διργάνωσης για 3η φορά μέσα σε 4 χρόνια.
Τα δεδομένα που υπάρχουν αυτή τη στιγμή όσο αφορα την αμυντική γραμμή είναι ότι ο μόνος διαθέσιμος κεντρικός αμυντικός που υπάρχει για να πάρει θέση βασικού είναι ο Μπόρδα... Από εκεί και πέρα έχουμε τον Ζουέλα αν κι από μια σειρά κάκιστων και προβληματικών εμφανίσεων να δηλώνει τα τραυματίας, το Ολιβέιρα παροπλισμένο λόγω του περσινού τραυματισμού του, τον Καρυπίδη αν και ανέτοιμος να μην μπορεί να βοηθήσει αφού λόγω της καθυστέρησης που παρατηρήθηκε στην απόκτηση του δεν πρόλαβε να δηλωθεί στην Ουέφα.
Υπάρχει η περίπτωση Κλουκόφσκι που είναι και γι αυτό αποκτήθηκε, μπακ αριστερός, αλλά μπορεί να δώσει βοήθειες αν χρειαστεί στο κέντρο της άμυνας. Να που χρειάστηκε λοιπόν... Τώρα το ρίσκο να αγωνισεί ένας ποδοσφαιριστής εξ ανάγκης όχι στη φυσική του θέση και που μάλιστα δεν έχει ούτε ένα λεπτό συμμετοχής σε επίσημο παιχνίδι στα πόδια του είναι μεγάλο... Έλα ντε όμως που δεν υπάρχουν άλλες επιλογές και η μόνη περίπτωση που απομένει είναι αυτή που δεν θα θέλαμε με τίποτα φετός να συμβεί; Ναι αυτή του Νούνο Μοράις, που όποτε κλήθηκε να καλύψει αυτό το κενό θυμάστε πως παρουσιαζόταν η ομάδα στον νευραλγικό χώρο του κέντρου... σκέτος εφιάλτης.
Δυστυχώς φίλοι μου βρίσκουμε μπροστά μας τα λάθη μας... ευχή να μην είναι βαρύ το τίμημα που θα πληρώσουμε.
Αυτά λοιπόν είναι τα δεδομένα στην άμυνα παραμονές του κρίσιμου ευρωπαϊκού παιχνιδιού με τους Αζέρους.
Ένας Γρίφος... για δυνατούς λύτες... που εύχομαι ο Ιβάν να καταφέρει να τον λύσει...
Γιατί το λέω αυτό; Γιατί δυστυχώς γεγονότα που βλέπαμε να συμβαίνουν και για τα οποία εκφράζαμε προβληματισμό και ανησυχία, άλλα παρέμειναν στάσιμα και άλλα διογκώθηκαν.
Από την αρχή σχεδόν της προετοιμασίας της ομάδας, όλος ο κόσμος, πλην του Ιβάν, διαπίστωνε ότι οι προσθαφαιρέσεις που έγιναν στην αμυντική γραμμή δεν ήταν επαρκής.
Η προβληματική εικόνα που έβγαζε η αμυντική γραμμή, κυρίως με τους δύο νεαποκτηθέντες Ζουέλα και Μπόρδα έφεραν την μουρμούρα και αναπόφευκτα την σύγκριση. Η αντίδραση του Αρχαγγέλου ήταν να δωθεί χρόνος και στήριξη στους νεοπακτηθέντες ποδοσφαιριστές... κάτι που έγινε... με αποτέλεσμα τα πράγματα όσο περνούσε ο χρόνος, κυρίως στην περίπτωση Ζουέλα, αντί να καλυτερεύουν πήγαιναν από το κακό στο χειρότερο... κάτι που είδε επιτέλους και η τεχνική ηγεσία και προχώρησε έστω και καθυστερημένα στην απόκτηση Καρυπίδη.
Παρόλα αυτά σήμερα διαβάζοντας όλα τα ρεπορτάζ που αφορούν την ομάδα αυτό που διαπιστώνεις είναι ότι όλα τα λάθη και οι παραλήψεις που έγιναν τα βρίσκουμε μπροστά μας...
Σε δύο μέρες η ομάδα έχει μπροστά της μια ιστορική πρόκληση... να πάρει την πρόκριση απέναντι στους Αζέρους και να μπεί σε ομίλους ευρωπαϊκής διργάνωσης για 3η φορά μέσα σε 4 χρόνια.
Τα δεδομένα που υπάρχουν αυτή τη στιγμή όσο αφορα την αμυντική γραμμή είναι ότι ο μόνος διαθέσιμος κεντρικός αμυντικός που υπάρχει για να πάρει θέση βασικού είναι ο Μπόρδα... Από εκεί και πέρα έχουμε τον Ζουέλα αν κι από μια σειρά κάκιστων και προβληματικών εμφανίσεων να δηλώνει τα τραυματίας, το Ολιβέιρα παροπλισμένο λόγω του περσινού τραυματισμού του, τον Καρυπίδη αν και ανέτοιμος να μην μπορεί να βοηθήσει αφού λόγω της καθυστέρησης που παρατηρήθηκε στην απόκτηση του δεν πρόλαβε να δηλωθεί στην Ουέφα.
Υπάρχει η περίπτωση Κλουκόφσκι που είναι και γι αυτό αποκτήθηκε, μπακ αριστερός, αλλά μπορεί να δώσει βοήθειες αν χρειαστεί στο κέντρο της άμυνας. Να που χρειάστηκε λοιπόν... Τώρα το ρίσκο να αγωνισεί ένας ποδοσφαιριστής εξ ανάγκης όχι στη φυσική του θέση και που μάλιστα δεν έχει ούτε ένα λεπτό συμμετοχής σε επίσημο παιχνίδι στα πόδια του είναι μεγάλο... Έλα ντε όμως που δεν υπάρχουν άλλες επιλογές και η μόνη περίπτωση που απομένει είναι αυτή που δεν θα θέλαμε με τίποτα φετός να συμβεί; Ναι αυτή του Νούνο Μοράις, που όποτε κλήθηκε να καλύψει αυτό το κενό θυμάστε πως παρουσιαζόταν η ομάδα στον νευραλγικό χώρο του κέντρου... σκέτος εφιάλτης.
Δυστυχώς φίλοι μου βρίσκουμε μπροστά μας τα λάθη μας... ευχή να μην είναι βαρύ το τίμημα που θα πληρώσουμε.
Αυτά λοιπόν είναι τα δεδομένα στην άμυνα παραμονές του κρίσιμου ευρωπαϊκού παιχνιδιού με τους Αζέρους.
Ένας Γρίφος... για δυνατούς λύτες... που εύχομαι ο Ιβάν να καταφέρει να τον λύσει...
No comments:
Post a Comment