Ο χθεσινός αποκλεισμός ήταν ένα πολύ σκληρό κτύπημα που σκόρπισε την απογοήτευση σε όλους τους οπαδούς της ομάδας μας... που είχαν μεγάλες προσδοκίες... και όχι άδικα.
Πίστευαν ότι δεν μπορεί μια ομάδα που έφτασε στους 8 του CL και έκανε όλη την Ευρώπη να παραμιλά, να χάσει μέσα στην έδρα της με 20 χιλιάδες κόσμο να την σπρώχνει από μια ομάδα του Αζερμπαϊτζάν.

Το να αναλύσουμε το παιχνίδι θα ήταν αυτή τη στιγμή ανούσιο... απλά επιγραμματικά να αναφέρουμε ότι ήταν η πιο απογοητευτική εικόνα που είδαμε από την ομάδα εδώ και πάρα πολλά χρόνια.
Όταν προ ημερών γράφαμε ότι παρά την κριτική που ασκούμε για τον κακό και αργοπορημένο προγραμματισμό και την κακή εικόνα που βγάζουν στο γήπεδο τα περισσότερα από τα φετινά αποκτήματα, μέσα μας θέλαμε και ευχόμασταν να διαψευστούμε, κάτι που αν γινόταν θα σήμαινε αυτόματα ότι όλα κυλούν ρολόι στην ομάδα.

Δυστυχώς όμως δεν διαψευστήκαμε αλλά δυστυχώς δικαιωθήκαμε διά στόματος Ιβάν Γιοβάνοβιτς ο οποίος είπε χαρακτηριστικά: "Απογοήτευσα και τους φιλάθλους. Όλους αυτούς που σε καμία περίπτωση δεν ήθελα να το κάνω. Για μένα ποτέ δεν ήταν θέμα ένα παιχνίδι. Τους απογοήτευσα γιατί δεν κατάφερα να τους πείσω ότι φέτος προσπαθούμε να κάνουμε μια καλύτερη ομάδα από την περσινή. Όλο το καλοκαίρι υπήρχαν αμφιβολίες. Σήμερα όσοι είπαν ότι έγιναν πολλές λάθος κινήσεις, δικαιώθηκαν."
Αυτή η παραδοχή από τον Ιβάν πιστέψτε μας, μας θλίβει, γιατί κανένας μας δεν ήθελε να φτάσει η ομάδα σε αυτό το σημείο.
Επειδή είμαστε αγνοί Αποελίστες δεν αποδεχόμαστε μια δικαίωση που πληγώνει.
Οι αμφιβολίες μας καταγράφονταν όχι για πλήξουν τις ικανότητες του προπονητή μας, αλλά για να προβληματίσουν και να γίνουν οι διορθωτικές κινήσεις.
Δεν έγιναν και ήρθε το χθεσινοβραδυνό βατερλώ και πληρώσαμε το τίμημα... Την επιλογή αυτών που έφυγαν, την επιλογή αυτών που ήρθαν, την αργοπορία μας στον προγραμματισμό.
Δεν ζητάμε να φύγει ο Ιβάν... θα ήταν ότι χειρότερο... ζητάμε απλά να μάθει από τα λάθη του.
Εμείς δεν θα λειτουργήσουμε με αχαριστία απέναντι στον Ιβάν... Στις χαρές όλοι μαζί... και στα δύσκολα μόνος του.
Ο Ιβάν είναι μεγάλο κεφάλαιο για την ομάδα μας και ο σεβασμός μας προς αυτόν είναι δεδομένος και αδιαμφισβήτητος.
Κατανοούμε επίσης ότι η όποια διαμάχη ξεσπάσει αυτή την ώρα στην ομάδα μόνο κακό μπορεί να προκαλέσει.
Όσον αφορά την διοίκηση της ομάδας ας δώσει επιτέλους κι αυτή μια απάντηση στα τόσα ερωτήματα που τίθονται ενώπιον της καθημερινά. Η σιωπή δεν είναι πάντα χρυσός... Ας απαντήσει τουλάχιστον σε αυτό που ρωτούσαν χθες βράδυ 20 χιλιάδες κόσμος εν χορώ... Πού είναι ρε Φοίβο τα λεφτά;... Αυτά τα λεφτά ήταν που ανέβασαν τις προσδοκίες του κόσμου για μια τέτοια ενίσχυση της ομάδας που θα την έκανε ασυναγώνιστη... κάτι που δεν έγινε... και τα αποτέλεσματα τα είδαμε.
Σε αυτά τα αποτελέσματα θέλω να σταθούμε λίγο... και να θέσουμε ένα ρητορικό ερώτημα... Μπορεί άραγε η ομάδα να παρουσιάσει καλύτερη εικόνα από αυτή που παρουσίασε χθες βράδυ ή αυτές είναι οι δυνατότητες της;

Μπορούν να δοθούν διάφορες απαντήσεις... εμείς θα απαντήσουμε παίρνοντας τις μονάδες και όχι το σύνολο... διότι αυτό που είδαμε χθες μέσα στο γήπεδο δεν ήταν σύνολο... αλλά σκόρπια διαδήλωση.
Ρητορικά και τα δικά μας ερωτήματα... Μπορεί ο Μπόρδα να γίνει καλύτερος και να εμπνέει εμπιστοσύνη; Μπορεί ο Ζουέλα να γίνει ο ηγέτης της αμυντικής γραμμής; Μπορεί ο Κλουκόφσκι να δώσει λύσεις στο κέντρο της άμυνας; Μπορεί ο Σέρχιο να γίνει έστω και κατά 50% Πουρσαϊτίδης;
Μπορεί ο Μπούτιμιρ να γίνει δεινός γκολτζής και φόβητρο για τις αντίπαλες άμυνες; Μπορεί ο Μπένα να σταθεροποιήσει την απόδοση του και να μην κάνει ότι του κατέβει στο κεφάλι;
Τα καμάρια μας Πίντο και Μοράις μας απογοητεύουν σε κάθε παιχνίδι όλο και περισσότερο... είναι καμένοι εδώ και καιρό... θέλουν βοήθειες... Τους τις δώσαμε; Κάναμε με το έτσι θέλω τον Νεκτάριο αριστερό σέντερ μπακ... Μπορεί να το αντέξει; Ήδη παίξαμε 6 επίσημα παιχνίδια χωρίς να υπάρχει δεύτερη επιλογή στον πάγκο. Το είπαμε πολλές φορές και με διάφορους τρόπους όσο πιο ευγενικά μπορούσαμε για το γεγονός ότι Σόουζα και Ατόρνο δεν κάνουν για την ομάδα. Εδώ που φτάσαμε τέρμα οι ευγένειες... Σόουζα και Ατόρνο γιατί παίζουν στον ΑΠΟΕΛ και όχι στο αγροτικό;
Πόσο ακόμα θα συνεχίζεται το κρυφτούλι με την υπόθεση Σολάρι; Γιατί η ομάδα να στερείται τον μοναδικό ποδοσφαιριστή που έχει στο ρόστερ της αυτή τη στιγμή (καλώς ή κακώς) που μπορεί να στείλει την μπάλα στα δίκτυα;
Τελευταίο άφησα τον Αλωνεύτη... σκόπιμα... Γιατί θέλω να τον φέρω ως παράδειγμα απαντώντας ίσως στα πιο πάνω ερωτήματα... Ο Αλωνεύτης είναι ο μόνος ποδοσφαιριστής που διασώθηκε από το ναυάγιο... και στο μυαλό μου η εξήγηση είναι απλή... Σε σύγκριση με τους νεοφερμένους είναι ο μόνος που κατάλαβε και συνηδειτοποίησε που ήρθε... Σε σύγκριση με τους παλιούς είναι διψασμένος για διακρίσεις... ούτε κορεσμένος είναι, ούτε βολεμένος...

Πάντως το γεγονός ότι φτάσαμε στην τελευταία μέρα της μεταγραφικής περιόδου και ακόμη ψαχνόμαστε μιλά από μόνο του και λέει ότι δεν μάθαμε από τα λάθη του παρελθόντος.
Φυσικά την ευθύνη για το προγραμματισμό την έχει ο προπονητής, αλλά και η διοίκηση δεν είναι άμοιρη ευθυνών που παρακολουθούσε αμέριμνη την όλη κατάσταση πίσω από τη δικαιολογία... για όλα αποφασίζει ο Ιβάν.
Έγιναν σοβαρά λάθη... τα οποία και θα πληρώσουμε... Ήδη πληρώσαμε με τον αποκλεισμό μας από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Ο κόσμος δηλώνει παρόν... δίπλα στην ομάδα... να την στηρίξει με όλες του τις δυνάμεις για τον μεγαλύτερο στόχο που είναι το πρωτάθλημα... αλλά προσέξτε... αυτός ο στόχος είναι αδιαπραγμάτευτος.



































